Czym jest zespół Angelmana | Genetyka

Mozaicyzm (1% przypadków)

Jest to niezwykle rzadki genotyp. Osoba z mozaicyzmem ma mieszaninę DNA UBE3A w pełni wyrażonego i niewykazującego ekspresji w komórkach. W większości zgłoszonych przypadków szacuje się, że 5–20% komórek wykazuje ekspresję UBE3A, chociaż zgłaszane są poziomy ekspresji UBE3A w zakresie od 1% do 40%.

Mozaicyzm odegrał kluczową rolę w zrozumieniu, dlaczego wierzymy, że zespół Angelmana można wyleczyć.

W 2004 roku w czasopiśmie Human Molecular Genetics opublikowano artykuł opisujący podgrupę osób z zespołem Angelmana, u których stwierdzano niewielki odsetek białka UBE3A. Ta niewielka ilość białka wpłynęła na dużą różnicę w ich funkcjonowaniu.

Osoba z ekspresją UBE3A na poziomie 1-5% ma niewiele napadów padaczkowych lub nie ma ich wcale; porusza się i nawet mówi. 20% ekspresji UBE3A oznacza brak napadów padaczkowych, minimalną lub brak ataksji i mowę zdaniami. Oznacza to, że nasi bliscy nie muszą uzyskać 100% ekspresji UBE3A ani innego podobnie wysokiego poziomu. Konkluzja jest taka: odrobina białka UBE3A może bardzo pomóc.

Oznacza to jednak również, że pacjenci z mozaicyzmem stanowią szczególne wyzwanie dla badaczy, organów regulacyjnych i osób odpowiedzialnych za kwalifikację do badań klinicznych w firmach farmaceutycznych, które obawiają się, że leczenie może spowodować nadekspresję w podgrupie komórek, o których wiemy, że wyrażają allel matczyny UBE3A. Według FAST te komórki są w mniejszości (ogólnie 1–20%) dlatego nie należy tego uważać za poważny problem i jest to przekazywane osobom zajmującym się badaniami i farmaceutyką. FAST walczy każdego dnia o to, aby żaden genotyp, nawet ten najrzadszy, nie pozostał w tyle.